Bij Sanne en Marco in Kollumerpomp... deel 2

10 tot en met 16 Februari 2020:

Hoi Allemaal,

Het was me het weekje wel. Ik vond het best een beetje dubbel.
Aan de ene kant was ik hier gezellig bij Sanne en Marco, aan de andere kant was ik met mijn hoofd ook wel een beetje bij mijn baasje en bij de dood van Jozé.

Zoals jullie hebben kunnen zien, ben ik toch nog even samen met mijn baasje naar de herdenkingsbijeenkomst gegaan, om daarna weer gauw terug te gaan naar Sanne en Marco.

Marco had een verrassing voor Sanne en ik mocht hiervan getuige zijn.
Marco vond dat het iets was, wat ik in mijn leven ook eens meegemaakt moest hebben (maar daar ben ik nog niet zo zeker van hoor!).

We gingen dus als verrassing voor Sanne naar een tattoo artist of zo iets. Dat was best spannend! Maar gelukkig was mevrouw Diana heel erg aardig. Zij praatte ook al zo gek, net als de andere mensen daar in de buurt!

Gelukkig heb ik geholpen met aanwijzen waar de verrassing voor Sanne precies moest komen anders was er niets van terecht gekomen...

Ook heb ik goed gekeken of mevrouw Diana wel netjes de lijntjes overtekende. Marco had hier alle vertrouwen in hoor. Zoveel zelfs dat hij ook nog een roosje voor op zijn vinger uitkoos! Na 2 uur op de operatietafel, waar ik ook nog even op mocht voor de foto, was het klaar. Die twee uur zijn omgevlogen want er stond heel mooie oude muziek op, uit de jaren zestig zeiden ze.

En Sanne? Die vond het héél erg lief! Maar ik weet heel zeker dat ik niet zo'n vies ding hoef hoor, want het staat wel voor altijd op je lijf!

Een verrassing voor Sanne

Weet je het zeker Marco?

Ik mocht ook even op

de 'operatie tafel'...

En zie hier het resultaat!

Vitamientjes voor de zieken!

Verder zijn zowel Sanne als Marco allebei nog steeds een beetje ziek. En als je ziek bent moet je veel vitamines eten, dat doen we dan ook.

Verder kropen we lekker op de bank onder een dekentje, breiden we wat (lapjes die een deken moeten worden), hebben we een boek gelezen en spelletjes op de Nintendo DS gedaan.

Ik mocht ook nog even op de hometrainer van Sanne zitten. Sanne probeert fit te blijven, maar ik vind zo'n hometrainer net zo leuk als veel wandelen!!!! Dus ben ik er maar weer snel af gesprongen.

Onder een dekentje op

de bank!

Beetje breien!

Beetje lezen!

Spelletje op de NDS!

Op de hometrainer om 

fit te blijven!

 

Ik heb hier in het hoge noorden in ieder geval goed bij kunnen komen en uit kunnen rusten. Gelukkig was het té slecht weer om te wandelen.

Nu ga ik weer verder reizen. terug naar het uiterste zuiden, dus dat is me nogal een reis.
Ik ga naar Stan in Maastricht. Dus dat is wel een beetje bekend terrein voor me....

Ik vond het heel gezellig daar in het rustige Noorden met Sanne en Marco.
En wie weet kom ik nog ooit eens in het verre noorden!

groeten van Max

Bij Sanne en Marco in Kollumerpomp.... deel 1

7 tot en met 9 Februari 2020: 

Sanne drinkt hier liters van, 

ik vind het maar niks!

Hoi allemaal!

Afgelopen zaterdagochtend voelde Sanne zich alweer een stuk beter, maar Marco was nog steeds ziek.

Sanne drinkt 's ochtends hele sloten koffie. Ik mocht ook proeven, maar vond het bittere drankje niet lekker. Ik lach wel... maar dat is eigenlijk alleen uit beleefdheid hoor.

Ook heb ik kennis gemaakt met de beestenboel: hond Timo (een bruine hond), hond Nada (een zwarte hond in de bench) en kat James. Nada vond mij toch maar een beetje eng, en tja... ik snap het niet hoor, want ik ben echt heel aardig en totaal niet eng!

Timo

Nada

James

Even een Selfie!

Even gluren naar de

spreekwoordelijke buren!

Ondanks dat Marco ziek was, zijn we toch even bij de Waddenzee gaan kijken. Dit hebben we gedaan in een heel klein dorp genaamd Moddergat. Grappige naam he????

Daar hebben we lekker een selfie gemaakt! Ik leer al steeds beter hoe dat moet!
Ik heb er ook door de verrekijker gekeken en aandachtig de info over de Waddenzee bestudeerd. Leerzaam hoor!

Even de info bekijken!

Een monument voor de 

storm slachtoffers!

Er was daar een monument voor een grote storm lang geleden, waarin heel veel vissersbootjes zijn gezonken. Omdat op die boten alle mannen, vaders en zonen zaten, bleven alleen de vrouwen en kinderen over. Dit betekende toen het einde van het dorp. Zielig he???

En natuurlijk een klein

cadeautje voor mijn 

gastpersonen!

Omdat het zo koud en grijs was, en Marco zo ziek hebben we gelukkig niet een heel eind gewandeld, maar zijn we lekker naar het warme huisje gegaan en heb ik daar een cadeautje open gemaakt.

De mensen hier in de buurt praten en schrijven dan wel raar, maar gelukkig doen Sanne en Marco dat zelf niet. Zij wonen hier nog niet zo heel erg lang en ze woonden eerst in de buurt van Roermond! Ik weet nog dat ik daar ooit was en dat ze daar een beetje spraken zoals bij mijn baasje in de buurt. Maar gelukkig kan ik Sanne en Marco goed verstaan! Dat scheelt een stuk!

Vanavond ga ik even met mijn baasje bellen.
Hij heeft de voicemail ingesproken en zei dat hij me iets moest vertellen. Hij klonk een beetje verdrietig, dus ik ga hem zo maar meteen bellen...

Nou, ik hou jullie snel weer op de hoogte goed???
Ik vind het leuk hier!

Groeten Max

Aangekomen bij Sanne en Marco in Kollumerpomp

6 Februari 2020:

Hoi Allemaal!

Na een hele lange en koude reis, ben ik veilig aangekomen in het kleine, gezellige, noordelijke Kollumerpomp. Zo ver weg, ben ik volgens mij nog nooit geweest!!!! Nou ja, op mijn vakanties in Spanje en de Canarische eilanden na dan, maar binnen Nederland bedoel ik.

Aangekomen bij Sanne en 

Marco in Kollumerpomp

Kollumerpomp is in Friesland en ze praten hier nog gekker dan bij mijn baasje in de buurt! Het heeft maar zo'n 400 inwoners, en is daarmee echt een gat. Mijn twee nieuwe gastpersonen zijn er dus twee van die vier honderd, dat is toch gaaf!!!!

Het betekent wel dat ze erg vrij wonen, met een prachtig uitzicht vanuit de tuin.. Daar zijn ze dan ook (terecht) erg trots op!

Er is hier veel natuur, dus ik hoop maar dat ik straks niet weer door die prachtige natuur moet gaan wandelen....

Maar voorlopig moeten Sanne en Marco even uitzieken. Ik begreep dat ze niet recentelijk in China zijn geweest, dus voorlopig maak ik me nog even geen zorgen. Ze zullen vast snel beter worden en dan hebben ze me beloofd om zeker nog het een en ander te gaan ondernemen.

Nou, dat geeft mij even fijn de tijd om even bij te komen van al dat hossen, springen en feesten in Altweerterheide...

Tot gauw!

Groeten Max, (die geniet van het uitzicht!)