Bij Stan in Maastricht... deel 2

24 Februari tot en met 4 Maart 2020:

Goedendag allemaal!

Stan heeft het de afgelopen dagen erg druk gehad waardoor hij geen tijd had om foto’s te maken van mij.... schandalig toch?! Ik ben nog wel zo ontzettend fotogeniek!!!

Maar ik hoorde dat het met mijn baasje ook niet zo goed ging en dat hij zelf even uit logeren was, dus sowieso niks kon plaatsen. Een goede afstemming op elkaar dus, zullen we maar zeggen!

In Maastricht was een groot feest: Carnaval. Ik had al een beetje geleerd wat dat was, toen ik bij Chrystel en Iris was, dus ik had me er én op verheugd maar ook zag ik er een beetje tegenop (ik was de vorige keer zó moe van het gefeest!)

Mijn carnavals outfit!

Het was nogal regenachtig en Stan vond het veiliger als ik thuis bleef. Het schijnt dat er namelijk veel mensen veel te veel drinken en Stan dacht dat ik misschien ontvoerd zou worden. Dat wil ik liever niet. Als ik nou vrijwillig bij mensen mag logeren is het geen enkel probleem...maar gedwongen?! Da's niet mijn ding, weet je..

Maar omdat ik me toch best verheugd had, heeft Stan me toch maar even een beetje verkleed! Had ik toch een nog mijn eigen indoor-carnaval! Zien jullie wat ik was???? (ik zal het verklappen, ik was een zomer piraat!)

Een zwart witte teju!

Ook zijn er nieuwe dieren binnen bij het Reptile Education Program Maastricht! Ze zijn heel vriendelijk en ik mocht zelfs met ze op de foto! Het gaat om een zwart witte teju. Zijn naam ben ik vergeten en ik moet eerlijk zeggen dat ik zijn taal ook niet versta en een beetje afgeleid wordt als ik naar hem kijk... Die bek is wel érg groot, dus ik blijf liever even op een afstandje!

Er is ook een netpython binnen gekomen, de langste slangensoort ter wereld!! Gelukkig is dit nog een jonkie van een jaar oud, dus hij is nog lang niet volgroeid, zei Stan, maar hij zit wel al op de 2 meter 20! Dus ook bij die reus blijf ik maar even uit de buurt!!!! Ik heb zo het gevoel dat hij mij in één hapje naar binnen kan werken.

Ik heb nu wel van Stan en zijn werk geleerd dat het eigenlijk helemaal geen enge beesten zijn en dat ze niet gevaarlijk zijn als je ze maar respecteert voor wat ze zijn: wilde dieren, en ja ik vind ze ook echt wel mooi en weet er nu een stuk meer van, maar als klein krummeltje, vind ik dat ik ze op een afstand het allerbeste kan respecteren! (eigenlijk gewoon egoïsme hoor: voor mijn eigen veiligheid!!) 

Ook ben ik meegegaan met het vrijwilligerswerk van Stan.
Je zult het niet geloven maar hij is inspecteur bij de dierenbescherming. Zo gaat hij op meldingen af die via de dierenpolitie binnenkomen en gaat hij kijken of de meldingen kloppen of dat het valse meldingen zijn.

Als de meldingen wél kloppen (wat gelukkig niet altijd zo is!) gaat hij met de mensen waar de dieren zitten in gesprek en voert hij hercontroles uit.
Ik vond dat best wel spannend, maar wel heel erg boeiend! Ik had het wel eens met mijn baasje op tv gezien, maar in het echt... WOW!
Misschien ga ik dit ook wel doen als ik later groot ben! Ben namelijk best wel een softie maar voor dieren welzijn vul ik mezelf met stenen als het moet! 

Nou.. dit was mijn weekje logeren bij Stan in Maastricht.
Jammer, want er valt hier nog zoveel te leren van Stan en zijn REPM. Hij verzorgt overigens ook van alles op locatie, dus ga vooral eens op de Facebook of website van REPM kijken, of hij iets voor jou, je kinderen, je vrienden, je school of bedrijf kan betekenen! Dat is echt de moeite waard!

En nu????
Nu gaat mijn volgende spannende avontuur beginnen, maar daar vertel ik later ietsje meer over.
Eerst maar eens even met mijn baasje bellen hoe het met hem is....

Dank je wel Stan, voor je gastvrijheid en alle nieuwe dingen die je me hebt laten zien en beleven! Wie weet, tot snel!

Groeten, Max!

Bij Stan in Maastricht... deel 1

19 tot en met 23 februari:

Hallo Allemaal!

Wat heb ik heerlijk geslapen in het pittoreske Maastricht! Ik heb een paar hele spannende dagen gehad! Ik mocht namelijk een aantal dieren van het REPM verzorgen en knuffelen!

Ik weet niet waarom, maar ik hou van knuffels!
Waarschijnlijk iets dat in me zit.

Lekker chillen met de dieren!

Stan heeft de verzorging op zich genomen terwijl ik lekker met de dieren kon chillen!
Die bakken waar de dieren in zitten waren lekker warm, sommige waren zelfs tegen de 40 graden! Stan legde uit dat reptielen koudbloedige dieren zijn. Dat wil zeggen dat zij afhankelijk zijn van de omgevingstemperatuur. Ze kunnen niet, zoals vogels en zoogdieren, hun lichaamstemperatuur zelf regelen.

De dieren met een temperatuur van 40 graden in de bak, komen uit de woestijn. Onder de lamp is het tegen de 50 graden En het koelste gedeelte is 30 graden. Wanneer het dier het te warm krijgt, gaat het naar een koelere plek. Ik wist dit dus niet en leer steeds iets bij! Ik vind dit echt wel interessant.

Op bezoek bij Charlie,
de baardagaam.

Het eerste dier waar ik kennis mee mocht maken is Charlie, de baardagaam, een hagedissensoort van ongeveer 50 cm die voorkomt in Australië. Dit is dus een van de warmere bakken. (zie je trouwens dat zijn bek open doet??? Ik denk dat hij me een lekker ding vindt! Gauw wegwezen uit deze bak!)

Roger (berberskink) en
ET (luipaardgekko)

Daarna mocht ik kennis maken met Roger en ET.
Roger is een berberskink, een hagedissensoort uit Afrika en ET is een luipaardgekko, uit Afghanistan.

Visjes kijken!

Ten slotte mocht ik nog een duik maken met de vissen en op de foto met de 2 vogelspinnen!

Ik vond het geweldig!

Ik blijf denk ik maar
hééééééél stil zitten!

Ik ben benieuwd wat ik nog meer ga doen hier. Ik hoorde iets over een feestje, maar we zullen zien!
Ik laat me verrassen!

Groeten Max

Aangekomen bij Stan in Maastricht

18 Februari 2020:

Hoi allemaal!

Ik heb nogal een lange reis achter de rug, dus ik ben best een beetje moe!
Eerst sliep ik een nachtje op het postkantoor, maar dat was wel even lekker na die storm onderweg! Vervolgens kwam een jongeman van 24 me ophalen. Hij stelde zich voor als Stan Géron en hij legde me ook meteen uit dat hij een aantal bijzondere passies en werk heeft en dat ik er de komende dagen wel meer over te weten zou komen.

Bij binnenkomst in zin huis, was er links een kamertje waar allemaal lampen aan waren. Het trok nogal mijn aandacht. Ik zou zweren dat ik van de lange reis ging hallucineren, maar niets is minder waar. Ik vroeg of ik even naar binnen wacht om te checken dat ik niet echt gek werd en dat mocht!

Ik kwam in de zogenaamde “reptielenkamer”. Stan legde me uit dat hij afgestudeerd dierverzorger is en dubbel gecertificeerd reptiel deskundige, al moet ik eerlijk toegeven dat het mij (nog) niks zegt, maar dat gaat vast nog wel komen denk ik.

Ik kreeg een beetje een raar gevoel in mijn buik.. zouden deze dieren mij niet willen opeten?? Gelukkig stelde Stan me gerust en legde uit dat de dieren die wat gevaarlijker zijn, niet bij mij in de buurt zouden komen. De dieren waar ik de komende tijd mee mag helpen zijn allemaal gewend aan contact.

Aangekomen in de reptielen
kamer van Stan
in Maastricht

Stan vertelde dat hij reptielen, amfibieën en geleedpotigen (insecten, spinnen en dergelijke) opvangt. Dat betekent dat mensen die er niet meer voor kunnen of willen zorgen hem kunnen benaderen.
Dan gaat hij ze ophalen en krijgen ze de specialistische zorg die ze nodig hebben.
Soms worden dieren herplaatst, en zijn ze net als ik nu dus even bij Stan aan het logeren, maar vaak blijven ze ook bij hem wonen. Dit klinkt erg interessant!

Stan vertelde me ook uit dat hij voorlichtingen en workshops verzorgt met deze dieren.
Dit doet hij onder andere bij de politie, de marechaussee, tuincentra en op scholen. Natuurlijk is het doel per organisatie verschillend. De politie en marechaussee moeten bijvoorbeeld weten wat te doen als ze een van deze dieren aantreffen. En scholen en tuincentra willen vaak meer een gastles en meer te weten komen over deze dieren voor de kinderen.
Dat klinkt echt heel erg spannend!

Stan vertelde me ook dat als bepaalde instanties zoals de brandweer, politie, en dergelijke in aanraking komen met deze diergroepen, ze altijd op hem kunnen terugvallen, om te assisteren en te helpen. Misschien mag ik het niet hopen, want dat betekent dat er zo'n eng beest in nood is, maar ik hoop stiekem dat ik dat wel nog mee mag maken in de tijd dat ik hier ben...

Maar goed, veel informatie gehad vandaag. Ik merk dat mijn wollige kopje vol zit!
Morgen gaan we de dieren verzorgen, voor nu: even een foto met een stukje jungle!
Het bevalt me nu al, hier bij het Reptile Education Program Maastricht! (want dat is de naam van de organisatie die Stan heeft opgezet!)

Tot gauw!!! (als ik niet stiekem toch opgegeten ben!)

groeten Max