Bij Justine in Berchem, België.... deel 3

23 Juni tot en met 16 Juli 2020:

Hallo allemaal!

Het heeft even geduurd, maar daar ben ik dan weer!
Joh, time flies when you're having fun! Dat zei mijn baasje wel eens maar ik begreep eigenlijk nooit zo goed wat hij dan bedoelde, maar nu snap ik het hoor! Ik knipperde even met mijn ogen en ineens is er heel veel tijd verstreken.

Ik ben nog steeds bij Justine en haar gezin. Laat me eens denken, waar zal ik beginnen...

Mee naar een free run event.

Oh ja.... Jean doet dus aan free runnen en dat vind ik echt superstoer om te zien. Ik was dan ook heel enthousiast toen ik mee mocht naar een free run event. Ik was wel steeds te laat met mijn camera om mooie actie pictures te maken, maar ik vond het wel leuk om te zien.

Carl vond echter, dat ik een beetje te enthousiast werd en besloot me even mee naar buiten te nemen om daar op een bankje tot rust te komen en mijn hartje een beetje bij te laten komen van al die opwinding... Maar eh... ik denk dat hij zelf even moest bijkomen want al snel viel hij in slaap en had hij geen oog meer voor mij.

ok... free runnen is niets voor mij. Au!

Ik wilde zo graag zelf ook eens uitproberen wat Jean daar allemaal deed, want het zag er zó stoer uit en ik wilde zó graag aan mijn baasje laten zien dat er veel stoerdere dingen zijn dan dat saaie wandelen. En dus sprong ik van de bank af (dat was al best hoog) en besloot ik ook zo'n coole move te maken...

Maar ja, ik geloof dat ik me er maar bij neer moet leggen dat ik met mijn korte handjes en pootjes en mijn goed gevulde lijfje, niet zo geschikt ben om te free runnen......

Ik vond het trouwens wel cool hoor op de Spoed... net als in een tv serie met al die dokters en zo. De röntgenfoto zag er best goed uit en de dokter zei dat het allemaal wel weer goed zou komen.

Klaar voor de vakantie!

Maar Justine was wel een beetje geschrokken en dus besloot ze dat we met z'n allen op vakantie zouden gaan, zodat ik ook even bij kon komen van de schrik. En dus stopte ze me in een tas (met héél veel lekkers!) en vertrokken we op vakantie. Dus ik bof: ik heb alwéér een vakantie in een vakantie!

Ik heb nog steeds geen idee waar we naartoe geweest zijn, want ik moet wel toegeven dat de Franse taal me toch wel een beetje zwaar valt. Ik snap nu steeds beter waarom mijn baasje een 4 op zijn rapport had en toen samen met de docent besloot dat hij misschien maar beter iets anders kon gaan leren.... Ik ben er niet achter kunnen komen, waar we precies waren, maar dat geeft ook niet, want ik was tóch al op vakantie!

genieten!!!!

Wat ik wel weet is dat ik het er heel mooi vond. Ik stond extra vroeg op voor de zonsopgang en ging laat naar bed om de zonsondergang te bekijken. Dat was echt genieten, echt even een momentje van rust en ontspanning!

Kokkerellen in de outdoor keuken!

Ik heb ook vaak mee geholpen met het koken in de outdoor keuken hier. En dat vond ik ook wel heel grappig. Ik heb ook heel veel lekkere thee gedronken, die ik zelf mocht zetten...

HELP! een monster!

Wat ik wel heel eng vond daar in de buurt van die keuken is dat er hele grote monsters waren! Eerst hoorde ik ze alleen, joh wat maakten ze een herrie! Maar opeens was er eentje zo dapper om dichterbij te komen! AHHHHH, wat een monster!!!! Justine zei dat ik niet bang hoefde te zijn, maar ja, zij heeft makkelijk praten, zij is veel groter dan ik!

Bijkomen van de schrik.

Wat ook wel heel eng was, was dat ik lekker lag te slapen in mijn tentje en dat er ineens een hond binnen kwam rennen die mij zag en dacht dat ik een bal was!!!! Nou ja zeg!!! Hij pakte me in zijn grote bek en rende met mij weg om met me te spelen! Maar ik vond dat spelen helemaal niet zo leuk! Het deed pijn, zijn tanden waren scherp en zijn bek was nat en slijmerig!!!

Gelukkig had Justine gauw door wat er gebeurde en ze ging achter de hond aanrennen om mij te redden. Maar de hond dacht dat het een leuk spelletje was en bleef er dus maar vandoor gaan met mij nog steeds in zijn bek. Gelukkig kwam Carl op het briljante idee om de hond een stukje brood te geven en toen merkte ik dat de hond en ik best een beetje op elkaar lijken: voor eten doen we heel veel! Hij opende zijn bek om mij vrij te laten, Justine greep me en rende met me naar de badkamer waar ze me een grondige wasbeurt gaf! En ik ben maar even daar in dat hoekje naast de wasbak blijven zitten om bij te komen van de schrik!

Jean leert zwemmen!

Toen ik weer bijgekomen was, mocht ik mee naar het zwembad. En daar heb ik met eigen ogen gezien hoe Jean leerde te zwemmen! Gaaf he! Hij kan nu zonder bandjes zwemmen en dat is echt een hele grote stap! Go Jean!!!!

Bijkomen in de schaduw!

Ik wou dat ik dat ook kon, maar mijn armpjes en beentjes zijn gewoon te kort! Jammer, want dat zwembad ziet er echt wel heel aantrekkelijk uit!

Het was heerlijk weer met een flink warm zonnetje, dus na het zwemmen mocht ik lekker bijkomen in de schaduw, naast een grote 'fles' met koud water!!! Zalig!!!! Ik geloof dat ik hier niet meer weg wil!

Maar ja, aan alles komt een einde zegt Justine, dus ook aan de vakantie in de vakantie en dus namen we nog een laatste foto voor we weer richting Berchem vertrokken.

Nog een laatste foto voor vertrek....

Ik vond het hier heel mooi, waar hier ook was. En ik weet niet precies wat er nu gaat gebeuren. Ik weet dat er een nieuw adresje voor me gevonden is, waar ik mag gaan logeren, maar wanneer ik daar heen ga, weet ik niet precies.

Ach ja, eerst maar eens even op adem komen van mijn avonturen en dan hoor ik straks wel weer hoe en wat!

Groetjes van Max!

Bij Justine in Berchem, België... deel 2

9 tot en met 22 Juni 2020:

Bonjour!!!!

Daar ben ik weer! Ik krijg het Frans langzaam een klein beetje onder de knie, maar als jullie het niet heel erg vinden, schrijf ik mijn avonturen toch nog even in het Nederlands. Want net als mijn baasje ben ik stiekem best een beetje bang om fouten te maken in een andere taal, dus doe ik maar even wat ik het beste kan... Excusez moi!

Mijn nieuwe vriend Bast!

Ik ben nu al een tijdje hier bij Justine en ik vermaak me prima.
Ik heb vriendschap gesloten met een zeer interessant beest! Het is een kat en zijn of haar naam is Bast. Ik ben er nog niet helemaal achter of Bast een hij of een zij is, tja, er blijft toch een beetje een taalbarrière af en toe, maar ik heb heel goed van mijn baasje geleerd dat hij of zij eigenlijk niet het belangrijkste is. Dus Bast is voor mij gewoon Bast en Bast is een kat!

Op zich vond ik het wel spannend toen ik hoorde dat hier een kat woonde, want tot nu toe waren katten en ik nooit zulke goede vriendjes... Maar bast is een toffe! We zijn echt goede vriendjes!

De naam Bast is afkomstig van een Egyptische Godin die over de katten en zijn naasten waakt. Daar kwam Justine ooit achter nadat ze tijdens een lange workshop (waar mijn baasje ook aan mee heeft gedaan) van iemand anders een kaart trok met deze informatie. Dat vond Justine wel interessant en zo is Bast dus aan zijn naam gekomen.
Ik vind dat ook wel interessant, met name de vraag wie waakt nu over wie???

Samen met Jean smikkelen
van de lekkerste frietjes
van Antwerpen!

Nu ik in België ben heb ik ook een heerlijke lekkernij op: frietjes!!!! Ze zijn afkomstig van een heel bekende frituur hier in Antwerpen: de Pulhof. Justine vertelde me dat dit echt een must see en must taste is als je hier bent. En dat laatste laat ik me natuurlijk geen twee keer zeggen!!! Ik heb dus samen met Jean lekker zitten smullen! En eerlijk is eerlijk. Ze weten hier heel goed hoe lekkere frietjes moeten smaken! (al smaakt de mayonaise hier wel een klein beetje raar!)

De agenda en afspraken doornemen
met Justine.

Verder heb ik lekker veel met Justine in de tuin gezeten, genieten van het lekkere weer terwijl we samen de agenda en de afspraken voor de volgende dag doornemen. Die Justine heeft het maar druk!!!

Samen met Bast lekker
lui in de tuin hangen!

Soms moeten zowel Justine als Carl werken, en ook Jean is dan niet in de buurt, dus dan ga ik maar samen met Bast in de tuin liggen. Urenlang kunnen we met elkaar kletsen. Diepgaande gesprekken over het hoe en waarom van het leven, hoe je in het nu kunt zijn en natuurlijk over eten en slapen, want dat zijn onze gezamenlijke hobby's!

Uren lang goede
gesprekken voeren!

Goed, ik ga weer even in de tuin kijken en daar lekker genieten. Ik hoorde dat er weer een hittegolf aankomt. Daar hou ik op zich niet zo heel erg van, maar met een tuin is het toch wel andere koek dan bij mijn baasje in zijn flatje... Dus ik geniet er lekker van, zo lang dat nog kan!

Tot snel!
Au revoir!

Max!

Bij Justine in Berchem, België... deel 1

29 mei tot en met 8 juni 2020:

Bonjour tout le monde! Salut les amis!

Hier ben ik weer (me revoilà), bijna helemaal live vanuit Berchem. Dat ligt bij of in Antwerpen en ik logeer bij Justine en haar gezin.

Het gezin bestaat uit Carl en hun zoontje Jean van zeven jaar! Ja, en natuurlijk Justine, maar dat had ik al gezegd! (wel opletten hoor!)

Ik vind het wel een beetje moeilijk soms, want hier thuis spreken ze een taal die ik niet ken. Nou vind ik dat 'Belgisch' (wat dus gewoon Vlaams heet) al best wel ingewikkeld soms, maar om het voor mij nu nóg wat moeilijker te maken, praten ze hier thuis Frans!

Dat doen ze trouwens niet alleen omdat ik er ben hoor... Dat doen ze ook als ik er niet ben!
Maar ja, ik heb dat nooit geleerd van mijn baasje, wat ik nu toch een beetje als een hiaat in mijn opvoeding ervaar, maar dat zal ik hem later zelf wel vertellen!

Maar goed, Frans dus... Ik vind het heel lastig, maar Justine zegt dat als ik goed oplet, ik er straks vast veel meer begrijp dan nu! Dat is op zich niet zo heel moeilijk, want nu snap ik eigenlijk alleen hallo en dag, maar gelukkig is Justine ook wel zo aardig om af en toe het een en ander voor me te vertalen!

Mee naar het werk!

 Ik heb wel al veel geleerd over de mensen hier in huis. Justine, die is bijvoorbeeld coach en houdt zich bezig met het begeleiden en coachen van mensen in hun persoonlijke groei. Ze legde me uit dat als je leert om je gedachten even te parkeren en niet luistert naar je 'innerlijke criticus', dat er dan rust en ruimte kan komen om te kijken en luisteren naar je diepste verlangens en dat je dan van daaruit weet wat je wil en moet doen. Nou... Ik denk dat ik nog even mee moet kijken om te leren wat dat echt betekent, maar ik mocht in ieder geval alvast een keer mee naar het werk.

Wisselen van perspectief!

Daar heb ik lekker op het bureau gezeten en 'geobserveerd' (wat eigenlijk gewoon een duur woord voor bespioneren is). Af en toe ben ik even van plek gewisseld om dingen van een andere kant te bekijken. Justine riep heel enthousiast dat ik het goed door had: want vanaf een andere plek, kijk je met een ander perspectief en dat is wat coaching je probeert te laten doen!

Justine is nu al een tijdje bezig aan een lang en spannend project: ze werkt aan een cursus. Ik vond de verhalen die erin voorkomen erg interessant, dus ik hoop dat ik daar nog meer van mag horen. Maar eh... ze werkt zó hard, dat ik haar af en toe ook even moet herinneren aan het feit dat ze een human BE-ing is en niet alleen een human DO-ing... En dus namen we ook af en toe samen gezellig pauze!

Meubels gemaakt door
Carl!

Carl is een heel aardige en vooral ook heel handige man! Hij maakt zelf meubels.
Zien jullie dat kastje waar ik op zit? en die stoeltjes???
Nou dat heeft hij dus zelf gemaakt! Knap he? Ik vind dat echt gaaf. Misschien mag ik tijdens mijn logeerpartij ook wel een keer mee kijken hoe hij dat doet! En wie weet kan ik daar dan ook ooit iets mee!

Jean is de jongste hier in huis. Hij is zeven jaar! En ook hij is heel stoer. Hij doet aan free runnen. En ik weet nog niet precies wat het is, maar het klinkt echt onwijs stoer en ik hoop dat ik ook een keer met hem mee mag en dat hij me een paar stoere tricks leert!

Maar voor nu... We gaan zo naar het park, maar ik heb nog niets gegeten en mijn maag knort als een varkentje!!! Dus snel wat eten en dan op avontuur!

Tot later!!!!
Au revoir!

 Max!

Oproep van Max

Hoi allemaal!

Daar ben ik weer!
Zoals jullie misschien weten, ben ik nu aan het logeren bij Justine en haar gezin in Berchem, België en ik heb het hier prima naar mijn zin.

Maar ik heb gisteren toch maar even naar huis gebeld, naar mijn baasje om te checken hoe het daar ging.

Mijn baasje was heel blij om me te horen en vroeg me wanneer ik naar huis kwam...
Ik voelde al een beetje nattigheid en vroeg heel voorzichtig: 'waarom?'

Nou, dat had ik met mijn korte pootjes mooi goed aangevoeld, die nattigheid, want hij vertelde me het volgende.

Hij gaat met z'n vriendinnen meedoen aan de home edition van de avondvierdaagse. Dat betekent dat ze binnen twee weken, vier avonden tien kilometer gaan lopen. In een klein groepje en in de eigen omgeving, dus niet zo massaal zoals die vierdaagsen altijd zijn.

Mijn baasje vertelde ook enthousiast dat zijn team zich liet sponsoren, voor een goed doel.
Sponsoren betekent, zo leerde ik, dat mensen dan geld geven voor dat goede doel.

Mijn baasje vertelde dat er dus mensen zijn die een ziekte hebben die reuma heet en dat als je dat hebt, je soms (en sommigen zelfs altijd) niet zo makkelijk kunnen bewegen, omdat dat dan heel veel pijn doet. Ook kinderen schijnen dat soms te hebben en dan kunnen ze niet voetballen, rennen, of gewoon wandelen en dat vond ik best zielig om te horen.

Nou ben ik superblij dat ik hier in België ben en niet mee hoef te wandelen, want dat vind ik echt nog steeds niet leuk, maar ik ga het team van mijn baasje wel sponsoren.

Dat kan door op de onderstaande link te klikken en dan op 'doneren'.
Hoe gaaf is het dat ik op die manier toch mijn steentje bij kan dragen zonder dat ik met mijn korte pootjes hoef te lopen???

En nu dacht ik.....
Misschien willen jullie het team van mijn baasje ook wel helpen???
Dat zou hij echt heel gaaf vinden, dat weet ik zeker!

Kijk maar!
Weet dat het op prijs gesteld wordt.
En dan kom ik gauw weer bij jullie terug met een verslagje van mijn avonturen hier in Berchem!

Groetjes Max

ps: dit is de link die ik bedoelde:
https://actie.reumanederland.nl/team/wat-nou-geen-avondvierdaagse/doneren

Max is aangekomen bij Justine in Berchem, België

29-5-2020:

Hoi Allemaal,

Daar ben ik weer!
Ik ben best lang onderweg geweest, dus volgens mij ben ik nu heel veer weg van Leen en haar gezin.
Ik ben nu aangekomen in een plekje dat ze Berchem noemen en ik logeer nu bij Justine en haar gezin.

Ik heb nog niet helemaal door waar ik precies ben en wie er naast Justine hier nog meer wonen, maar daar ga ik vast allemaal achter komen!

Voor nu hebben we samen de brief met instructies doorgenomen en krijg ik zo dadelijk heerlijk pasta te eten, want Justine zei dat ik goed moest aansterken na zo'n lange reis!!!

Nou, als het om eten gaat, dan ben ik voor!!!

Tot gauw!

Groeten van Max!

Samen de instructies
lezen!

De pasta roept me!

   

Max bij Leen in Herk de Stad, België... deel 3

27 April tot en met 20 mei 2020:

Hoi Allemaal,

Daar ben ik weer! Man, man man, amaai, wat had ik het druk de afgelopen tijd zeg!
Ik heb zoveel gedaan dat ik het eigenlijk allemaal even niet meer weet, maar ik weet wel dat ik zó druk was, dat ik even geen verslagje kon schrijven.

Ik ben dus nog steeds bij Leen en haar gezin en langzaamaan wordt het hier ook weer wat rustiger.
Nou ja, in theorie dan, want die Leen is best wel een bezig bijtje!

Ik mocht de afgelopen tijd met haar mee op avontuur en dat was echt heel erg leuk.
Omdat Leen vroedvrouw is en baby'tjes zich nu eenmaal niet altijd aan hun aflever moment houden zoals pakketjes van DHL of B-post, wordt ze op de gekste tijden opgeroepen om, zoals zij dat noemt: een baby te vangen...

Dat vond ik in het begin best een beetje een rare uitspraak want ik heb van mijn baasje geleerd om in plaatjes te denken en dan zag ik dus een baby wegrennen en Leen er met een vlindernet of lasso achteraan rennen. Maar dat is natuurlijk onzin, want Leen heeft helemaal geen lasso!

Maar goed, we zijn dus regelmatig samen op pad geweest als er een babytje op komst was. En meestal wachtte ik dan braaf in de auto. Behalve één keer, toen mocht ik even komen kijken en kon ik ook even met mijn vriend Oscar spelen, althans dat dacht ik, maar hij had het veel te druk!!!

Oscar is grote broer van
Maybelle geworden!

Want weten jullie nog dat ik bij Sara en Oscar logeerde? En dat we toen op controle gingen omdat er iets in Sara's buik zat?? Nou, het was dus écht een baby en die is dus nu geboren! Leen heeft haar keurig gevangen en ze heet Maybelle! Oscar is echt een hele lieve, trotse, zorgzame grote broer! Tof he???

Toch blijf ik erbij:als zo'n hummeltje ook met een aflevertijd kwam, dan zou dat veel wachten schelen!

Samen pottenbakken!

Als Leen niet werkt of voor haar gezin zorgt, dan is ze vaak creatief bezig. Zo doet ze bijvoorbeeld aan pottenbakken en mocht ik met haar mee! Niet slecht he?? Zo voor mijn eerste keer!

Zien jullie me nog???

Maar ze probeert ook om haar eigen oogst te krijgen en dus plant ze af en toe haar eigen plantjes. Kijk eens hoe groot ze al zijn??

Braaf in de wasmachine!

Goed... En dan is het nu weer tijd voor mij om verder te reizen, maar ja, dat betekende dus ook at ik weer even in de wasmachine mocht!
Ik word steeds beter in lang mijn adem inhouden! Knap he??

Daar ga ik weer!

Nu ga ik weer ergens anders heen. Ik heb begrepen dat ik nu naar Justine ga en dat is in een heel ander deel van België, maar dat vertel ik wel als ik daar aangekomen ben.

Voor nu, wil ik dank je wel zeggen tegen Leen, haar partner en alle kids daar. Ik vond het heel gezellig bij jullie!

Saluukes van Max

Max bij Leen in Herk de Stad, België... deel 2

21 tot en met 26 April 2020:

Hoi Allemaal!

Daar ben ik weer even! Ik ben nog steeds in het gezin van Leen in Herk de Stad.
Ik heb het hier best naar mijn zin.

Doordat het quarantaine is en het sociale leven zo'n beetje op zijn gat ligt, hoeven we niet zo veel. We zijn dus veel in en om het huis en ik moet eerlijk zeggen dat ik dat ook wel even heel erg lekker vind. Ik kan op deze manier rustig bijkomen van alle avonturen die ik tot nu toe heb beleefd, en dat terwijl ik ook gewoon nieuwe avonturen beleef. Het is gewoon allemaal een beetje anders, maar dat vind ik persoonlijk dus wel even fijn.

Het was super lekker weer de afgelopen week en dus hebben we ge-bbq'ed. En dat vond ik toch een partij lekker!!! Ik heb echt heerlijk zitten smullen.

Zalige BBQ met goede 
gesprekken.

Tijdens de BBQ heb ik hele gesprekken gevoerd met de oudste zoon van Leen. Hij wil niet op de foto, en dat vind ik prima. Ik vind het zelf namelijk ook niet leuk als ik dingen moet doen van een ander die ik niet wil, dus zal ik zijn wens ook respecteren. Maar ik ben blij dat ik hem hier in het echtje wél kan zien, want het is een toffe gast!

Eigenlijk dacht ik trouwens dat ik de gast was, maar iedereen hier in België is een gast... Daar moest ik wel even aan wennen.

Na de BBQ heb ik even een paar dagen moeten uitbuiken... Pfff, wat was dat lekker zeg! En het voordeel van deze hele situatie is dat ik bijna nooit hoef te wandelen!!! Ik ben een gelukkig beest!

Met Leen mee op huisbezoek!

Afgelopen week mocht ik ook met Leen mee op huisbezoek. Leen is vroedvrouw en dat is een vitaal beroep. Mensen in vitale beroepen houden de wereld momenteel draaiende, dus een compliment aan alle Leens van deze wereld.
Maar goed, er zijn dus net twee babytjes geboren (ik snap nu de term 'vitaal beroep' pas geloof ik). Zo'n geboorte schijnt nogal een heel gedoe te zijn, dus ik wacht braaf in de auto, tot Leen terug komt. Ze waarschuwde me dat dat soms best een tijdje kan duren, dus ik heb een hele tas bij me, met spulletjes om me in die tussentijd te vermaken.

Vanaf komende week gaat leen wat meer over zichzelf vertellen en mag ik (nog) vaker met haar mee. Daar heb ik echt zin in, want ik vind Leen heel erg lief en grappig!

Pannenkoeken!!!!

Een hele stapel voor mij! Dank je
wel Lilly!

Zaaaaaalig!!!

Een monster pannenkoek!

Om de week af te sluiten, en ook een beetje omdat ik Koningsdag moest missen, hebben we heerlijke pannenkoeken gebakken (en uiteraard ook opgegeten!!!)

Dus, als jullie me zoeken..... ik lig weer even uit te buiken!

groeten van Max